ZZ speedcubing system - część druga, warianty

Kategoria: 3x3x3, Metoda ZZ

Część druga opisu ZZ speedcubing omawia warianty systemu.

2. ZZ speedcubing system
   1. Prezentacja przykładowego układu w różnych wariantach systemu zz speedcubing
      1. Wersja hardcore (wariant a)
      2. Wersja rekomendowana (wariant b)
      3. Wersja dla fridrich'owców (wariant c) by Mitchell Stern
      4. Wersja klasyczna (wariant d)
      5. Wersja pośrednia do klasyka (wariant e)
      6. Wersja pośrednia do klasyka (wariant f) by Grzegorz Łuczyna
      7. Sposób trzymania kostki (warianty a-f)

II. ZZ speedcubing system

Jest to rewolucja w sferze całości układania kostki. Zapomnij najlepiej wszystko, co do tej pory wiedziałeś o układaniu (chodzi o znane Ci systemy).

Cała sprawa zaczęła się w 2004 roku w Amsterdamie podczas I Oficjalnych Mistrzostw Europy, kiedy to Ron (van Bruchem) pokazał Josefowi (Jelinkowi) sposób układania kostki, gdzie w pierwszym kroku orientujemy wszystkie (dwanaście) krawędzi. Ja tylko podpatrzyłem „z boczku”, ale to mi wystarczyło. Wiedziałem, że w tym podejściu będzie przyszłość speedcubingu.

Cechą charakterystyczną dla wszystkich wariantów niżej opisanych jest to, że problem nieergonomicznych ruchów pozostawiamy za sobą w początkowej fazie, a przewidujemy te ruchy w całości w preinspekcji. W dalszej części układamy kostkę ograniczając się do ruchów RUL (klasa RULDF2B2).

Trzon tego systemu prezentuje się mniej więcej tak:

• W pierwszym kroku orientujemy wszystkie dwanaście krawędzi i jednocześnie układamy na swoje miejsce krawędzie DF i DB (połowa krzyża).
• Drugi i trzeci krok to zasadniczo ułożenie lewej strony F2L (blok 2x2x3).
• Czwarty i piąty krok to zasadniczo dokończenie pierwszych dwóch warstw (F2L).
• Ostatni krok to dokończenie ostatniej warstwy.

Jak widać z powyższego schematu orientację wszystkich krawędzi „załatwiamy” już w pierwszym kroku.

Podobnie wygodną rzeczą (z punktu widzenia ergonomii i wydajności systemu) byłoby zpermutowanie sześciu ostatnich rogów. I tu następuje coś w rodzaju „spychologii”, czyli w zależności gdzie ten problem zepchniemy, powstaje inny wariant. Z tego punktu widzenia rozważam dwa warianty:

1. wariant a, którego nazywam hardcore. W tym wariancie permutacja rogów zostaje zepchnięta do ostatniego kroku, przez co mamy do czynienia z ogromną liczbą wzorów czyli tzw. ZBLL,
2. wariant d, którego nazywam klasykiem. Nazwa wynika stąd, iż uważam ten (teoretyczny) system za najoptymalniejszy pod względem ergonomii ze wszystkich mi znanych! W tym wariancie permutacja rogów zostaje zepchnięta w drugą skrajność, czyli do kroku 3, kiedy to kończymy lewy boks 2x2x3. Mam kilka pomysłów, w jaki sposób na tym etapie dokonać tego „cudu”, ale żaden z nich jak na razie nie nadaje się do speedcubingu.

Z kolei warianty b i c to pośrednie zmierzające do wariantu a. I tak:

1. wariant b, który nazwałem rekomendowanym. W tym wariancie wraz z ostatnim slotem „fazujemy” krzyż (innymi słowy układamy prawidłowo krawędzie UF i UB). Dzięki temu liczba wzorów ZBLL zostaje drastycznie zredukowana (do ZZLL).
2. wariant c, który nazwałem dla fridrich'owców. Ten wariant zaproponował Mitchell Stern, a polega on na tym, że wraz z ostatnim slotem orientujemy rogi (uproszczony fridrich). Dzięki temu uzyskujemy ostatecznie tylko sytuacje PLL.

Natomiast warianty e i f to pośrednie zmierzające do wariantu d. I tak:

1. wariant e polega na tym, że wraz z ostatnim slotem permutujemy rogi. Dzięki temu, podobnie jak w wariancie d, uzyskujemy bardzo ograniczoną liczbę sytuacji (EPLL i COLL) o dużej ergonomii.
2. wariant f, zaproponowany przez Grzegorza Łuczynę, jest bliższy wariantowi d i polega na tym, że po pierwszym kroku budujemy dwa (tylne) boksy 2x2x1 ograniczając tym sposobem drastycznie liczbę możliwych permutacji pozostałych rogów. Następnie wkładamy drugi slot z lewej (kończąc tym sposobem lewą stronę) i jednocześnie permutujemy rogi.

W podrozdziale 1 prezentuję właśnie te warianty.

W kolejnych podrozdziałach skupiam się ostatecznie na wariancie b, który osobiście wdrażam od sierpnia 2004 roku. W szczególności polecam rozdział 3, gdzie przedstawiam kolejne przykłady właśnie w wariancie b systemu zz speedcubing.

1. Prezentacja przykładowego układu w różnych wariantach

Poniżej prezentuję kilka wariantów systemu zz speedcubing przy pomocy wprowadzonych wcześniej narzędzi.

a. Wersja hardcore (wariant a)

Ta wersja jest nawet niezła (średnia liczba ruchów to tylko 44 (HTM)), ale trzeba się nauczyć całego ZBLL ;(

Oto tabelka z tym systemem.
Tabela nr 7: Schemat systemu zz speedcubing w wersji hardcore (wariant a)

Element (róg/krawędź) nr:	1		2		3		4
[O]rientacja/[P]ermutacja:	O	P	O	P	O	P	O	P
krawędzie pierwszej warstwy (biały krzyż)	1	2	1	1	1	4	1	1
rogi pierwszej warstwy	2	2	3	3	4	4	5	5
krawędzie drugiej warstwy	1	2	1	3	1	4	1	5
krawędzie trzeciej warstwy (żółty krzyż)	1	6	1	6	1	6	1	6
rogi trzeciej warstwy	6	6	6	6	6	6	6	6

gdzie:

kolor	oznacza	krok[i]
biały	orientacja wszystkich dwunastu krawędzi i permutacja dwóch naprzeciwległych elementów białego krzyża	1
zielony	lewa strona kostki (blok 2x2x3)	2 i 3
niebieski	prawa strona kostki (czyli F2L)	4 i 5
żółty	porządkowanie żółtego krzyża (EPLL) i ułożenie rogów (CLL) w jednym kroku (ZBLL)	6

Omówienie

1. orientacja wszystkich dwunastu krawędzi wraz z ułożeniem dwóch przeciwległych krawędzi białego krzyża (krawędzie DF i DB)
2. pierwszy blok 1x2x2 z lewej strony
3. lewa strona
4. blok 1x2x2 z prawej strony
5. dokończenie F2L (po tym kroku mamy ułożony żółty krzyż - wynik kroku 1!)
6. ZBLL

A teraz układamy nasz przykład w tym wariancie

Cechy wariantu a systemu zz speedcubing:

1. bardzo mała (średnia) liczba ruchów (44),
2. duża liczba wzorów (495 do ZBLL, pozostałe etapy można wykonywać intuicyjnie),
3. wadą może okazać się szybkość orientacji w sytuacji w fazie końcowej (patrz punkt b),
4. ergonomia jest w tym wariancie dobra, gdyż począwszy od siódmego ruchu używamy tylko ścianek RUL (no chyba, że bardziej ergonomiczny okaże się inny wzór z użyciem innych ścianek).

b. Wersja rekomendowana (wariant b)

Właśnie wariant b ćwiczę od 2004 roku i na dzień dzisiejszy ta wersja stanowi moją bazę.
Dlaczego właśnie ten wariant? Jest to wariant pośredni zmierzający do wariantu a (pełny ZBLL), ale ostatecznie może się okazać najszybszy ze względu na szybkość rozpoznawania sytuacji ostatniej warstwy.

Niezbyt długi trening umożliwia płynne fazowanie krzyża ostatniej warstwy, podczas którego mamy czas na zapoznanie się z sytuacją ZZLL. Intensywny trening ma szansę wyeliminować jakiekolwiek przestoje w tym systemie.

Oto nasza tabelka z tym systemem.
Tabela nr 8: Schemat rekomendowanego systemu zz speedcubing (wariant b)

Element (róg/krawędź) nr:	1		2		3		4
[O]rientacja/[P]ermutacja:	O	P	O	P	O	P	O	P
krawędzie pierwszej warstwy (biały krzyż)	1	2	1	1	1	4	1	1
rogi pierwszej warstwy	2	2	3	3	4	4	5	5
krawędzie drugiej warstwy	1	2	1	3	1	4	1	5
krawędzie trzeciej warstwy (żółty krzyż)	1	6	1	5	1	6	1	5
rogi trzeciej warstwy	6	6	6	6	6	6	6	6

gdzie:

kolor	oznacza	krok[i]
biały	orientacja wszystkich dwunastu krawędzi i permutacja dwóch naprzeciwległych elementów białego krzyża	1
zielony	lewa strona kostki (blok 2x2x3)	2 i 3
niebieski	prawa strona kostki (czyli F2L) i permutacja dwóch naprzeciwległych elementów żółtego krzyża (tzw. sfazowanie krzyża)	4 i 5
żółty	porządkowanie żółtego krzyża (z pozycji sfazowanej czyli permutacji wymagają dwie naprzeciwległe krawędzie lub krzyż jest już zpermutowany) i rogi (CLL) w jednym kroku (ZZLL :)	6



O tym wariancie dowiesz się więcej w kolejnych rozdziałach…


c. Wersja dla fridrich'owców (wariant c) by Mitchell Stern

Mitchell Stern „rzuca” ciekawą propozycję pośredniej wersji systemu zz speedcubing, dzięki której możecie wykorzystać znajomość PLL'i oraz OLL'e z zakresu uproszczonego fridricha.

Mitchell proponuje, aby kończąc ostatnią parę c-e (róg-krawędź), zorientować rogi ostatniej warstwy - dzięki temu osoby znające PLL'a nie muszą się uczyć dodatkowych wzorów ;)

Oto tabelka z tym systemem.
Tabela nr 9: Schemat systemu zz speedcubing w wersji dla fridrich'owców (wariant c)

Element (róg/krawędź) nr:	1		2		3		4
[O]rientacja/[P]ermutacja:	O	P	O	P	O	P	O	P
krawędzie pierwszej warstwy (biały krzyż)	1	2	1	1	1	4	1	1
rogi pierwszej warstwy	2	2	3	3	4	4	5	5
krawędzie drugiej warstwy	1	2	1	3	1	4	1	5
krawędzie trzeciej warstwy (żółty krzyż)	1	6	1	6	1	6	1	6
rogi trzeciej warstwy	5	6	5	6	5	6	5	6

gdzie:

kolor	oznacza	krok[i]
biały	orientacja wszystkich dwunastu krawędzi i permutacja dwóch naprzeciwległych elementów białego krzyża	1
zielony	lewa strona kostki (blok 2x2x3)	2 i 3
niebieski	prawa strona kostki (czyli F2L) i orientacja czterech rogów ostatniej warstwy	4 i 5
żółty	porządkowanie ostatniej warstwy (PLL)	6

Omówienie

1. orientacja wszystkich dwunastu krawędzi wraz z ułożeniem dwóch przeciwległych krawędzi białego krzyża (krawędzie DF i DB)
2. pierwszy blok 1x2x2 z lewej strony
3. lewa strona
4. blok 1x2x2 z prawej strony
5. dokończenie F2L i jednoczesne zorientowanie rogów ostatniej warstwy (doprowadzamy tym sposobem do sytuacji PLL)
6. klasyczny PLL
A teraz układamy nasz przykład w tym wariancie


Cechy wariantu c systemu zz speedcubing:
1. średnia liczba ruchów ok. 50,
2. dla „fridrich'owca” (nawet uproszczonego) nie ma potrzeby uczenia się dodatkowych wzorów.

d. Wersja klasyczna (wariant d)

Od razu zaznaczam, że na dzień dzisiejszy (koniec 2006 roku) wariant d pozostaje ciągle w sferze teoretycznej. Dokładniej rzecz ujmując system jest rozpracowany, ale jedno z ogniw nie ma jeszcze rozwiązania w tzw. speedcubingu. Jednakowoż myślę, że to tylko kwestia czasu.

Oto nasza tabelka z tym systemem.
Tabela nr 10: Schemat klasycznego systemu zz speedcubing (wariant d)

Element (róg/krawędź) nr:	1		2		3		4
[O]rientacja/[P]ermutacja:	O	P	O	P	O	P	O	P
krawędzie pierwszej warstwy (biały krzyż)	1	2	1	1	1	4	1	1
rogi pierwszej warstwy	2	2	3	3	4	3	5	3
krawędzie drugiej warstwy	1	2	1	3	1	4	1	5
krawędzie trzeciej warstwy (żółty krzyż)	1	6	1	6	1	6	1	6
rogi trzeciej warstwy	6	3	6	3	6	3	6	3

gdzie:

kolor	oznacza	krok[i]
biały	orientacja wszystkich dwunastu krawędzi i permutacja dwóch naprzeciwległych elementów białego krzyża	1
zielony	lewa strona kostki (blok 2x2x3) oraz permutacja pozostałych 6 rogów	2 i 3
niebieski	prawa strona kostki (czyli F2L)	4 i 5
żółty	porządkowanie żółtego krzyża (EPLL) i orientacja rogów (COLL) w jednym kroku	6

Omówienie

1. orientacja wszystkich dwunastu krawędzi wraz z ułożeniem dwóch przeciwległych krawędzi białego krzyża (krawędzie DF i DB)
2. pierwszy blok 1x2x2 z lewej strony
3. lewa strona i jednocześnie (ruch 17) permutacja pozostałych sześciu rogów (nie pytajcie mnie, jak to robić w „biegu”…)
4. blok 1x2x2 z prawej strony
5. dokończenie F2L (po tym kroku mamy ułożony żółty krzyż i zpermutowane rogi - wynik kroku 1 i 3!)
6. permutacja krawędzi i orientacja rogów

A teraz jak zwykle układamy nasz przykład w tym wariancie


-->
Cechy wariantu d systemu zz speedcubing:
1. mała (średnia) liczba ruchów (47),
2. mała liczba wzorów (88 do ostatniego kroku, pozostałe etapy można wykonywać intuicyjnie),
3. słabym punktem jest wspomniane już wcześniej brakujące ogniwo, czyli znalezienie sposobu na permutację sześciu ostatnich rogów za pomocą średnio dwóch dodatkowych ruchów. Odbywa się to w kroku trzecim i teoretycznie jest to rozpracowane przeze mnie, ale w praktyce nie znalazłem jeszcze sposobu, jak to robić w biegu ;( ,
4. ergonomia jest w tym wariancie doskonała, gdyż począwszy od siódmego ruchu używamy tylko ścianek RUL, a 21 ruch i następne to tylko ścianki RU!
5. długofalowy średni czas ułożenia wynosi ok. 11 sekund!

e. Wersja pośrednia do klasyka (wariant e)

W tej wersji kończąc ostatnią parę c-e (róg-krawędź), permutujemy pozostałe cztery rogi.
Oto tabelka z tym systemem.

Tabela nr 11: Schemat systemu zz speedcubing w wersji pośredniej do klasyka (wariant e)

Element (róg/krawędź) nr:	1		2		3		4
[O]rientacja/[P]ermutacja:	O	P	O	P	O	P	O	P
krawędzie pierwszej warstwy (biały krzyż)	1	2	1	1	1	4	1	1
rogi pierwszej warstwy	2	2	3	3	4	4	5	5
krawędzie drugiej warstwy	1	2	1	3	1	4	1	5
krawędzie trzeciej warstwy (żółty krzyż)	1	6	1	6	1	6	1	6
rogi trzeciej warstwy	6	5	6	5	6	5	6	5

gdzie:

kolor	oznacza	krok[i]
biały	orientacja wszystkich dwunastu krawędzi i permutacja dwóch naprzeciwległych elementów białego krzyża	1
zielony	lewa strona kostki (blok 2x2x3)	2 i 3
niebieski	prawa strona kostki (czyli F2L) i permutacja czterech rogów ostatniej warstwy	4 i 5
żółty	EPLL i COLL	6

Omówienie

1. orientacja wszystkich dwunastu krawędzi wraz z ułożeniem dwóch przeciwległych krawędzi białego krzyża (krawędzie DF i DB)
2. pierwszy blok 1x2x2 z lewej strony
3. lewa strona
4. blok 1x2x2 z prawej strony
5. dokończenie F2L i jednoczesne zpermutowanie rogów ostatniej warstwy
6. EPLL i COLL

I teraz nasz przykład w tym wariancie


-->
Cechy wariantu e systemu zz speedcubing:
a) średnia liczba ruchów: ponad 50,
b) ten wariant można jedynie traktować jako wstęp do wersji klasycznej (wariant d).


f. Wersja pośrednia do klasyka (wariant f) by Grzegorz Łuczyna

W tym wariancie, w kroku drugim i trzecim układamy lewy (tylni) i prawy (tylni) boks 2x2x1. Następnie, kończąc drugą parę c-e (róg-krawędź) po lewej stronie, permutujemy pozostałe pięć rogów.
Oto tabelka z tym systemem.

Tabela nr 12: Schemat systemu zz speedcubing w wersji pośredniej do klasyka (wariant f)

Element (róg/krawędź) nr:	1		2		3		4
[O]rientacja/[P]ermutacja:	O	P	O	P	O	P	O	P
krawędzie pierwszej warstwy (biały krzyż)	1	2	1	1	1	3	1	1
rogi pierwszej warstwy	2	2	4	4	3	3	5	5
krawędzie drugiej warstwy	1	2	1	4	1	3	1	5
krawędzie trzeciej warstwy (żółty krzyż)	1	6	1	6	1	6	1	6
rogi trzeciej warstwy	6	4	6	4	6	4	6	4

gdzie:

kolor	oznacza	krok[i]
biały	orientacja wszystkich dwunastu krawędzi i permutacja dwóch naprzeciwległych elementów białego krzyża	1
zielony	lewa i prawa strona kostki (tylne bloki 2x2x1)	2 i 3
niebieski	lewa strona kostki i permutacja pozostałych pięciu rogów	4
niebieski	ostatni slot, czyli dokończenie F2L	5
żółty	EPLL i COLL	6

Omówienie

1. orientacja wszystkich dwunastu krawędzi wraz z ułożeniem dwóch przeciwległych krawędzi białego krzyża (krawędzie DF i DB)
2. blok 1x2x2 z lewej strony
3. blok 1x2x2 z prawej strony
4. dokończenie lewej strony i jednoczesne zpermutowanie pozostałych rogów
5. dokończenie F2L czyli czwarty slot
6. EPLL i COLL

I teraz nasz przykład w tym wariancie



Cechy wariantu f systemu zz speedcubing:
a) średnia liczba ruchów: poniżej 48(?),
b) ten wariant może być traktowany jako niezależny, nadający się do speedcubingu, ale nie wcześniej, zanim ktoś podejmie się jego weryfikacji.


g. Sposób trzymania kostki (warianty a-f)

Generalnie zakładam jednolity sposób trzymania kostki we wszystkich wariantach (a-e), tzn. cały czas biały u dołu, czerwony z przodu. Jednak długo brałem pod uwagę możliwość zwiększenia ergonomii następującymi sposobami:
1. Krok drugi i trzeci to układanie prawej strony, a następnie obrócenie kostki ruchem z (tak, aby rozburzone były tylko ścianki R i U).
2. Po pierwszym kroku obracamy kostkę ruchem z (lub jeszcze przed pierwszym krokiem), dzięki czemu pierwszy blok 1x2x3 układamy u góry. Następnie obracamy kostkę ruchem z' i układamy kostkę po staremu.
3. Kroki 1, 2 i 3 wykonujemy jak w sposobie 2. Następnie wykonujemy ruch l2 i układamy drugi blok 1x2x3, także mając go u góry. Dopiero teraz obracamy kostkę ruchem z' i kończymy ostatnią warstwę.
4. (propozycja Stefana Łapickiego) Kroki 1, 2 i 3 wykonujemy jak w sposobie 1. Następnie wykonujemy ruch d2 i kontynuujemy układanie mając rozburzone tylko ścianki R i U.
We wszystkich przypadkach ergonomia poprawia się, ale wiadomo, nie ma nic za darmo - minus jest taki, że:
- w sposobie 1 trzeba się przestawiać na inne kolory (a siłę przyzwyczajenia niektórzy z nas dobrze znają), w tym przypadku zaczynamy od białego u dołu a kończymy na niebieskim u góry, bądź zaczynamy od niebieskiego u dołu a kończymy na żółtym u góry,
- w sposobach 2 i 3 natomiast widoczność elementów kostki jest bardziej ograniczona w kroku 2 i 3,
- w sposobie 4 dochodzi nam niewygodny ruch d2, który pochłonie, jak sądzę, conajmniej 0,3 sekundy.

Aby lepiej to zobrazować, przedstawiam poniżej te trzy sposoby na znanym nam przykładzie.

Sposób 1 (wersja z białym u dołu na początku):


Sposób 1 (wersja z żółtym u góry na końcu):


Sposób 2 (wersja z obróceniem kostki jeszcze przed ruchem z):


Sposób 3 (także wersja z obróceniem kostki jeszcze przed ruchem z):


Sposób 4 (wersja Stefana Łapickiego):

-->